work and travel program.....
ตอนนี้ก็อยู่อเมกาแล้วคะ รู้สึกอยากบันทึกชีวิตความเป็นอยู่ที่นี่ แต่ก่อนจะเริ่ม ขอเกริ่นก่อนนะคะ




้
work and travel program









โมสมาอเมริกาครั้งนี้ว่าด้วยโปรแกรม work and travel นะคะ เป็นโปรแกรมสำหรับเด็กมหาลัยที่จะมาหาประสบการณ์ในช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนนะคะ โดยได้มาทำงานที่อเมกาเืพื่อนำรายได้มาท่องเที่ยว และมาซื้อของกิน เลี้ยงตัวเองขณะอยู่สามเดือนนะคะ  โดยงานที่ทำก็ไม่ใช่งานในออฟฟิสนะคะ เพียงแต่เป็นงานที่ คนทั่วไปทำกันได้ โดยไม่ต้องใช้วิชาชีพแต่อย่างใดนะคะ เป็นงานใช้แรงงานนั่นเองคะ แต่ก็เูป็นงานที่คนส่วนใหญ่ทำกันนะคะ โดยเฉพาะเด็กวัยรุ่น ซึ่งก็ไม่ได้ให้อารมต่างด้าวเท่าไรคะ เพราะก็เป็นอาชีพที่คนยอมรับกัน


ตัวโมสเองอยากเข้าร่วมโปรแกรมนี้มาสักพักแล้วนะคะ ตั้งแต่ปิดเทอมปีหนึ่ง ก็เริ่มเอยู่ไม่สุขแล้วคะ อารมณ์ตอนนั้นรู็้้้สึกว่าต้องหาอะไรทำช่วงปิดเทอม   แล้วโครงการนี้ก็ต้องไปให้ได้เลยคะ ผสมกับ เริ่มรู้สึกคิดถึง host family ทั้งพ่อแม่ ตายายที่เคยไปอยู่ด้วยตอนไปแลกเปลี่ยนสมัยวัยทีนนี่ อยากกลับไปเจออีกครั้งคะ

โมสไม่คิดไรมากเลยนะคะ ก็ตัดสินใจว่ายังไงก็ต้องไป คือไม่ได้มานั่งช่างน้ำหนักข้อดีข้อเสียเท่าไรคะ เพราะมั่นใจมากว่าถ้าไปต้องได้ประโยชน์กลับมา เพราะตอนที่ไปแลกเปลี่ยน โมสชอบความรู็้สึกตอนนั้นมากคะ คือ
โมสกลับมาพร้อมกับความั่นใจ ความสดใส ความภูมิใจ มันคุ้มค่าจริงๆคะ รู้สึกโชคดีมากนะคะ ที่ได้โอกาสนั้น ตอนนี้เลยคิดว่าอยากกลับมาเติมพลังอีกครั้ง:)

    โมสชอบคำว่า once in a lifetime นะคะ คือโดยส่วนตัวจะรู็้สึกดีใจถ้าได้ทำในสิ่งที่ตัวเองมีโอกาสเ้พียงครั้งหนึ่งในช่วงชีวิต อย่างโปรแกรมนี้ก็เป็นโปรแกรมสำหรับ เด็กมหาลัยเท่านั้น หากเรียนจบไปแล้ว พ้นสภาพนักศึกษา ก็จะไปในโปรแกรมนี้ไม่ได้

    เช่นเดียวกันกับโครงการแลกเปลี่ยน highschool ละคะ  ทุกวันนี้หากมีคนมาถามโมสว่าควรจะไปดีมั้ย ควรให้ลูกแม่ไปดีรึเปล่า เพราะกลัวว่ากลับมาจะเรียนไม่ทันเืพื่อน ต้องมาซ้ำชั้น เสียเวลา นุ่นบ้างนี่บ้างนะคะ ซึ่งคำตอบเดิมๆๆที่โมสจะพูดก็มีคำตอบเดิมนี้ละคะ ว่าไปเถอะคะ ไปเถิดดด ถ้ามีโอกาสให้ไป แล้วจะรู็้คำตอบเองเมอื่กลับมานะคะ คือโมสพูดไม่ถูกหรอกคะ แต่นะคะ เหตุผลคือไปเถอะคะ 55555 จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดายตอนหลังนะคะ

    โอกาสนี่แต่ละคนก็มีไม่เท่ากันนะคะ คนที่มีโvกาสที่ดี ที่พร้อม ก็อย่าได้ลังเลเลยคะ ส่วนคนที่โอกาสยังไม่พร้อมจริงๆ อันนี้เราเองต้องขวนขวายและพยายามมากกว่าคนอื่นนะคะ ซึ่งแม้เราจะเดินทางอ้อม หรือทางตรง เราก็เดินถึงจุดหมายได้เหมือนกันคะ:)   ตัวโมสเองก็เป็นคนหนึ่งที่โอกาสยังไม่พร้อมนะคะ แต่ทุกครั้งที่พยายามก็จะรู็สึกเสมอว่า มันต้องสำเร็จ ตอนนั้นดีใจมากคะ และก็รู็สึกได้ว่าคนที่เรารักก็ภูมิใจในตัวเรามากนะคะ ที่โมสได้ทุนไปแลกเปลี่ยนที่อเมกาตอน 2006-2007 อันนี้อยากให้น้องๆๆที่อยากไป ลองดูนะคะ คือทุกคนมีสิทธิจริงๆคะ โมสเองก็ไม่ได้คิดว่าจะได้ เพียงแต่คิดว่า ต้องตั้งใจมากๆๆ  เพราะถ้าไม่ได้ทุน ตอนนั้นคงไม่ได้ไป เพราะแม่คงส่งไม่ไหว คิดย้อนไปอีกกี่ครั้ง ก็รู็สึกดีใจและ คิดว่าตัดสินใจไม่ผิดคะ ประสบการณ์ที่ได้กลับมา มิตรภาพที่ดี ครอบครัวที่เราไปอยู่ด้วย เรอื่งราวที่เกิดขึ้นมากมายที่เราเล่ากี่ปีก็ยังไม่จบคะ ฮ่าๆๆๆ



work and travel program




ลองดูนะคะ ที่นี่เค้ามีทุนการศึกษาให้ ทั้งทุนเต็ม ทุนสมทบ มีพี่ๆๆทีมงานที่อบอุ่นและน่ารักคะ อาทิ พี่ฝ้าย พี่อุ พี่ปุ้ย อาจารย์ปู อาจารย์ไก่ พี่ดอกรัก มากมายคะ

www.overseasedu.com




อ้าวววว จะพูดเรื่อง work และไหงไปเรื่องแลกเปลี่ยนซะงั้น กลับมาๆๆนะคะ กลับมาก่อน มาเข้าเรอื่งเดิมคะ

นั่นละคะ ขอประกาศว่าโมสอยากไป work มากคะ แต่อย่างไรก็ตามทุกอย่างย่อมมีอุปสรรคคะ
ก็คือการไปwork ก็ต้องมีค่าใช้จ่ายนะคะ ซึ่งจะตกประมาณ หนึ่งแสนบาทคะ นั่นหมายถึงค่าโครงการและค่าตั๋วเครอื่งบินนะคะ ซึ่งโมสดูสถาณการณ์ทางการเงินของแม่แล้วนี่ ขนลุกคะ คือรู้ว่าคงไม่ไหวจริงๆ เพราะเศรษฐกิจไม่ดีมากๆๆเลย พี่น้องก็เยอะเกินนะคะ ห้าคน แต่ละคนก็ไม่ใช่จะน้อยๆๆเลย โมสรู้ว่าแม่กับป๊าเหนื่อยมากก ก็ต้องหาหนทางแล้วคะ

จนกระทั่งมาเจอโครงการนึงมาเปิดบู็ทที่มหาลัย โมสชอบเดินงานพวกนี้อยู่แล้วนะคะ รู็สึกได้ประโยชน์ ก็นั่นละคะ พี่ผู็ชายคนนึงเค้าบอกว่าโครงการนี้มีทุน แต่ว่าหมดเขตไปแล้ว ให้ลองมาสอบปีหน้า แหง่วว เราเจอกันช้าไป
ก็ไม่เปนไรคะ โมสก็เก็บโบรชัวไว้ กะว่าปีหน้า ปีหน้าเจอกัน

เท่ากับว่าปิดเทอมปีหนึ่งโมสก็ไม่ได้ไปนะคะ เลยไปฝึกงานกับลุง ขายตุ๊กตาทองเหลืองที่สีลมคะ ก้ากๆๆๆ เจอฝรั่งไปพลางๆๆคะ 

ต่อมาปีสอง เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก555 โมสก็สมัครสอบของโครงการนั้นอย่างไม่รีรอนะคะ โครงการที่ว่ามีชื่อว่า worantex คะ ข้อมูลในตอนนั้น คือโมสไม่เคยรู็้จักชื่อโครงการนี้มาก่อนนะคะ เพราะเป็นโครงการใหม่คะ เปิดมาได้สามปีเท่าั้นั้นเอง ตอนนั้นก็พยายามอ่านฟิตแบคในพันทิบบ้างอะไรบ้าง ก็มีทั้งดีและไม่ดีหละคะ เป็นเรอื่งธรรมดา ตอนนั้นก็ไม่คิดไรอยุแล้วคะ เพราะเชื่อว่าเรอื่งแบบนี้มันอยุที่คน และอยุที่ดวงคะ คนบางคนคาดหวังมากไป พอมันไม่เป็นอย่างที่หวังก็จะผิดหวังนะคะ สำหรับโมสคิดว่าเป็นเรอื่งฤกษ์งามยามดีมากกว่าคุะ รู็สึกเหมือนได้เป็นประวัติศาสตร์ ฮ่าๆๆ อารมเหมือนว่าถ้าสิปปีผ่านไปเราจะเป็นรุ่นต้นๆๆนะคะ

ตอนนั้นก็ช่วงใกล้สอบที่คณะด้วย ก็เครียดมากเลยนะคะ แต่ก็คะ อยากไปมาก เลยไม่หวั่นนะคะ ไปด้วยใจมุ่งมั่น ตั้งใจทำข้อสอบเต็มที่ เป้าหมายของโมสคือต้องเป็นทุนอันดับหนึ่งเท่านั้น เพื่อที่ว่าจะได้ทุนเต็ม ไม่งั้นอดไปคะ
ผลก็ออกมาดีคะ ผ่านเข้าไปรอบสุดท้ายุจนถึงรอบสัมภาษณ์ รู็สึกตัวเองไม่น่าประทับยังไงไม่รู็้บอกไม่ถูกคะ เซ็นต์มันบอก ตอนนั้น มีคำถามนึงที่พี่เค้าถามว่า ถ้าได้ทุนแล้วจะทำอะไรให้โครงการบ้าง ตอนนั้นยอมรับว่าไม่เคยคิดมาก่อนจริงๆๆคะ พยายามพูดความเก่งเต็มที่ แต่เอ้ะ มันก็ไม่เห็นจะก่อให้เกิดประโยชน์กะเค้าตรงไหน 555 นั่นละคะ และแล้วก็เปนไปตามคาดหมาย โมสได้ทุนประเภทที่สาม ทุนการศึกษา 20,000 ซึ่งก็หมายความว่า โมสไปไม่ได้คะTT
ปิดเทอมปีสองโมสเลยยังไม่ได้ไป 
ความทุรนยังไม่หยุดแค่นั้นคะ เรารอใหม่อีกปี 555มาปีนี้ ดตัวแรงคะ 
เด๋วมาต่อคะ

     Share


work and travel program

<< random >>

Posted on Thu 31 Mar 2011 10:35

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง